ดอกไม้ คมมีด จากปากครู
เขียนโดย : KRUDOOK TEACHDENT STORY  21 ก.พ. 2564  |  699 Views
ขอบคุณภาพ : Pexels / Pixabay

มีใครบางคนเคยกล่าวไว้ว่า
คำพูดของมนุษย์ที่ออกจากปลายลิ้น
บางทีก็เปรียบเสมือนกับคมมีด
แต่บางทีก็เปรียบเสมือนกับดอกไม้
.
ยิ่งคำพูดของคนที่เรารักและรักเรา
หากเป็นคมมีด
ก็คงเป็นดั่งมีดที่คมที่สุดในโลก
แต่ถ้าหากเป็นดอกไม้
ก็คงเป็นดอกไม้ที่สวยสด งดงาม หอมหวน
กว่าดอกไม้ใดๆ ในโลกนี้เช่นกัน
.
แล้วคำพูดที่ออกจากปลายลิ้น
ของคนที่ได้ชื่อว่าครู
เปรียบเสมือนดั่งคมมีดหรือดอกไม้?
.
ณ ห้องเรียนห้องหนึ่งในจักรวาลนี้
ดูผิวเผินก็เหมือนห้องเรียนทั่ว ๆ ไป
มีครูคนหนึ่งที่ทำการสอนอยู่หน้าชั้นเรียน
และก็มีนักเรียนมากมายหลายชีวิต
เรียนรู้อยู่ร่วมกันกับเพื่อน ๆ อย่างปกติ ธรรมดา
"ครูครับผมเสร็จแล้ว ผมทำงานเสร็จแล้ว"
"โคตรง่ายเลยครับครู!"
"เออว่ะ ก็ง่ายอยู่ ก็มรึ...มันเก่งเนาะ"
"ทำอะไรก็ง่ายไปหมด"
"ก็แน่นอนอยู่แล้ว เรามันเก่ง ฮ่าๆๆๆ"
"ก็ไม่ยากนี่หว่าแบบฝึกหัดในวันนี้"
"ใช่ ๆ เราก็ทำได้เหมือนกันนะ"
ในขณะที่เพื่อน ๆ ทุกคนต่างทยอยพากันทำงานเสร็จ
ก็มีนักเรียนชายหลังห้องคนหนึ่ง(ซึ่งอาจมีมากกว่าหนึ่ง)
ที่ดูเหมือนงานไม่คืบหน้าไปไหน
หากจะคืบหน้าก็คงจะเป็นลอยยางลบ ที่ถูกลบแล้วลบอีก
จนกระดาษเกือบจะฉีกขาดออกจากกัน
.
"ไหนมาดูสิถึงไหนแล้ว" เสียงครูพูดขึ้นจากด้านหลัง
สัญญาณกริ่งบอกหมดเวลา ทุกคนต่างรีบไปเรียนวิชาต่อ
เด็กชายคนนั้นหันมามองคุณครู แล้วพูดเสียงในลำคอว่า
"ผมทำไม่ได้ครับครู" ไม่ทันสิ้นเสียงเด็กชาย..
"ครูพูดอธิบายไปหลายหลอบแล้ว"
"แต่เธอไม่ฟังเอง เธอมัวแต่เหม่อลอย"
"ถึงทำแบบฝึกหัดไม่ได้แบบนี้ไง"
"โจทย์ง่าย ๆ แค่นี้ก็ทำไม่ได้"
"แบบนี้เจอโจทย์ยาก ๆ จะทำได้เหรอ"
"....................................."
เด็กชายเดินคอตกออกจากห้อง
ไปพร้อมกับหัวใจที่ห่อเหี่ยว
หดหู่ สิ้นหวังในตัวเอง...
.
อีกฝั่งฝากหนึ่ง...
ห้องเรียนก็เหมือนกัน
มีครู มีนักเรียน และมีการสอน
เด็กชายคนเดิม
ก็ยังคงใช้คำพูดเดิมกับครูคนใหม่
"ครูครับ..ยากมากครับ"
"ผมตามไม่ทัน ผมพยายามแล้ว"
"ไหนมาดูสิ...โอ้โหทำไม่ได้เลยเหรอ!"
"ไม่เป็นไรลูก..."
"ไหนไม่ทันตรงไหน ตรงไหนที่ไม่เข้าใจ"
"เดี๋ยวเรามาเริ่มใหม่กันช้า ๆ นะ"
"แล้วถ้าไม่ได้จริง ๆ"
"เดี๋ยวเธอมาหาครูตอนพักเที่ยง แล้วครูจะสอนให้ใหม่"
"ครูดีใจที่เธอมีความพยายามนะ"
"ครับครู ผมจะมาตอนเที่ยงครับ"
เด็กชายหลังห้องคนเดิม
เดินตัวตรง อกพาย สบายใจออกจากห้องเรียน
พร้อมกับคำว่า "ไม่เป็นไร" ของครู
ที่ไม่ได้แค่ออกจากปลายลิ้นแต่ออกจากหัวใจ
ซึ่งคำพูดสั้น ๆ คำนั้นกับทำให้เด็กชายหลังห้อง
หัวใจฟูฟ่อง พองโต มีความหวังในการเรียนรู้ต่อไป
.
The End แบบไหนที่ควรจะเป็น?
.
คำถามที่ชวนคิดต่อก็คือ...
ถ้าตัวเราเป็นเด็กชายหลังคนนี้
เราอยากเรียนกับครูคนไหน
เราอยากได้ยินคำพูดแบบไหน
ในเวลาที่เราไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ ทำไม่ได้แม้พยายามแล้ว
และเราต้องการสิ่งใดกันแน่
ในเวลาที่เราต้องการโอกาสในการเรียนรู้
จากครูสักคนที่มองเห็นในสิ่งทีแม้ตัวเองก็มองไม่เห็น
.
แน่นอน ผมเชื่อว่า
ครูทุกคนคงมีคำตอบในใจอยู่แล้ว
ถึงแม้ว่าศิษย์จะไม่สามารถเลือกคุณครูที่สอนได้
แต่เชื่อไหมว่า ถ้าเราเลือกได้ มีโอกาสเลือก
เราคงอยากได้ยินคำพูดที่เป็นดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจ
เราคงอยากได้ยินคำพูดที่เสมือนดอกไม้
เราคงอยากได้ยินคำพูดที่ทำให้เรามีความหวัง
เราคงอยากได้ยินคำพูดที่ทำให้หัวใจได้พองโต
.
คงไม่มีใครบนโลกใบนี้
ไม่ว่าครู ไม่ว่าศิษย์ ที่อยากได้ยิน
คำพูดที่เสมือนใบมีดที่กรีดเฉือดเฉือนหัวใจ
ไม่ว่ากรีดมาก กรีดน้อย ลึก ตื้น บาง เบา แค่ไหน เพียงไร
ขึ้นชื่อว่าแผล ไม่ว่าสด ว่าใหม่ เก่า นาน
ก็ย่อมสร้างร่องรอยแห่งความรู้สึกเจ็บปวดได้เสมอ
จริงอยู่บ้าง ที่แม้เวลาจะช่วยให้ความเจ็บปวดจางหายไป
แต่สิ่งที่ยังคงเหลืออยู่และอาจจะอยู่ตลอดไปก็คือ
แผลเป็นของความรู้สึกเจ็บปวด
ที่จะติดตราตรึงอยู่ในหัวใจไปตลอดกาล
.
เรื่องราวนี้กำลังจะจบลง
ทว่าสิ่งที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
คือคำถามที่อยากจะชวนคนเป็นครูทุกคน
ตั้งคำถามกับตัวเองว่า
.
ในทุกเวลาที่เรารู้ตัว รู้สติ ในทุกเวลาที่ทำการสอนอยู่
เราได้มอบคมมีดหรือมอบดอกไม้ให้กับลูกศิษย์ของเรา
...................................(คมมีด or ดอกไม้)
.
ผมคงไม่มีอำนาจใดๆ ที่จะล่วงรู้คำตอบของทุกคนได้
มีแต่ตัวของคนที่เป็นครูเองเท่านั้น
ที่จะตั้งคำถามและตอบคำถามนี้
ด้วยหัวใจที่ซื่อตรงของตนเอง
.
ก่อนจะจบ
ผมนึกถึงคำพูดที่บอกไว้ว่า
สอนศิษย์ให้เหมือนกับว่าศิษย์เป็นลูกแท้ ๆ ของเรา
และถ้าครูรู้สึกว่าศิษย์คือลูกของเรา
เราคงมีคำตอบอยู่แล้วว่าในฐานะพ่อแม่
พ่อพิมพ์ แม่พิมพ์ของศิษย์
เราจะมอบสิ่งใดให้กับลูก(ศิษย์)ของเรา
ระหว่างคมมีดกับดอกไม้...
.
เอามือวางทาบหัวใจ หลับตาลงช้าๆ
คำตอบ...มีอยู่แล้วตรงนั้นเสมอ
ตรงนั้นในหัวใจ...
.
เป็นกำลังใจให้ครูทั่วจักรวาล

 

 เรื่องที่เราอยากให้คุณได้อ่าน


: 30 มี.ค 2563 |  : 214 
ครูสร้างคน?


: 17 ก.ย. 2563 |  : 300 
ทำอย่างไรจะเป็นครูที่เก่งขึ้น


: 28 ธ.ค. 2562 |  : 219 
การสอนที่ดีพอคือ การสอนที่พอดี


: 5 เม.ย. 2563 |  : 340 
โอกาสที่มาจากการให้โอกาส


: 5 เม.ย. 2563 |  : 356 
ลมหายใจของคนเป็นครู


: 24 ต.ค. 2563 |  : 434 
เพราะอะไรศิษย์ถึงได้ชื่อว่าเป็น...ครูของครู


: 28 ธ.ค. 2562 |  : 303 
ช่องว่างระหว่างวัย ช่องว่างระหว่างใจ


: 19 พ.ย. 2563 |  : 138 
ครูอยากบอกอะไรตัวเองในปีแห่งโควิด












 
ติดต่อ TEACHDENT SHARE
การแบ่งปันทำให้โลกน่าอยู่ | PASSION,IDEAS,INSPIRATION  
Compatible Browsers : IE8+ , Mozilla FireFox , Chome , Safari , Opera 
© 2030 All right reserved : Powered By TEACHDENT SHARED TEAM
ติดตามความเคลื่อนไหว สถิติผู้เข้าชม
8 9 1 6 9 2